نيمة شعبان ليلة‌ القدر اهل بيت

با تولد وليّ خدا بهترين بركات شامل مردم مي‌گردد، زيرا او خير أهل الأرض[1] است و اثر وجود بهترين انسان زمين، تمام زمين و ساكنانش را بهره‌مند مي‌سازد. وليّ عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف و آخرين حجّت الهي كه خير اهل الارض زمان ماست، در سحرگاه نيمة شعبان سال 255 (ه‍ .ق) چشم به جهان گشودند و اين شب مبارك كه ميلاد موفور السرور آن حضرت است، احتمال دارد شب قدر نيز باشد، همان گونه كه به برخي اعمال ليالي قدر در اين شب نيز سفارش گرديده است.[2]

ياري امام حسين

دوباره ماه شعبان رسيد، ماهي كه در آن نورهاي درخشاني پا به عالم دنيا گذاشتند و با وجود خود به جهان حياتي دوباره بخشيدند از ميان اين گوهر‌هاي ناب هستي امام حسين عليه السلام و امام عصر عليه السلام درخشش بيشتري دارند كه يكي در سوم شعبان و ديگري در نيمه ماه شعبان گيتي را با آمدنشان نوراني كردند، يكي با نگاه سرخ خويش فداكاري، از جان گذشتن براي دين و پايداري را به ما مي‌آموزد و ديگري با نگاه سبزش، اميد به آينده، در انتظار عدالت، به دنبال راستي و زيبايي بودن را به ما نويد مي‌دهد. اين دو امام گرانمايه پيوند‌هاي ناگسستني با هم دارند.

كمال الدين و تمام النعمه

شماره صفحه ها: 668. ابن بابويه، در قم، چشم به جهان گشود. در نزد فقهاي بزرگ و محدثان نامداري چون: علي بن بابويه (پدر خود) محمدبن حسن بن وليد، احمد بن علي بن ابراهيم هاشم قمى، احمد بن محمد بن يحيي عطار اشعري قمى، حسن بن ادريس قمى، حمزه بن محمد علوي و... دانش فقه و حديث را فرا گرفت‏(1).

آرمان امامت و مهدويت از منظر صحيفة سجاديه

دعا، نردبان تقرب به سوي خداي سبحان و نهر هميشه جاري شستشو دهندة گناهان آدميان است. دعا ارتباط آگاهانه، خالصانه و خاشعانه با پروردگار است. دعا قبل از آن كه ابزار زندگي باشد، ابزار بندگي است و بيش از آن كه خواهش تن را ادا كند، حاجت دل را روا مي‌كند و برتر از آن كه سفره نان را فراخي بخشد، گوهر جان را فربه مي‌كند.

اعمال ماه شعبان

ماه شعبان، هشتمين ماه از ماههاي قمري است. ماهي بسيار شريف و منسوب به سيد انبياء صلي الله عليه و آله است از سفارشات نبي مكرم اسلام صلي الله عليه و آله است كه مي‌فرمود در اين ماه براي جلب محبّت پيغمبر خود و براي تقرّب به سوي پروردگار خود روزه بداريد كه در اين صورت كسي كه چنين كند خداوند او را دوست مي‌دارد و در روز قيامت كرامت خود را نصيب او مي‌گرداند و بهشت را بر او واجب مي‌كند.[1]

جایگاه معلم قرآن

عبد الرحمن سُلـّمی در مدینه معلم قرآن بود و به کودکان قرآن می‌آموخت. امام حسین (علیه السلام) یکی از فرزندان خویش را پیش او فرستاد تا قرآن بیاموزد.(1) معلم، قرائت سوره حمد را به کودک آموخت.

بيانات حضرت آيت الله العظمى فاضل لنكرانى

از اين كه زحمت كشيده و به اين‏جا تشريف آورده‏ايد، واقعاً سپاس‏گزاري مي‏كنم. خداوند متعال را سپاس مي‏گويم كه فكر اين راه را - كه نعمت بزرگي است - به شما عنايت كرده و شما را به سوي آن متوجه ساخته است.

قرآن كريم و فلسفه‏ى امامت

در نوشتار پيشين، ديدگاه متكلمان اسلا‌مي را درباره‌ي فلسفه‌ي امامت، بررسي كرديم. اجراي احكام و حدود اسلا‌مي، برقراري نظم و امنيت و عدالت در جامعه‌ي بشري، دفاع از كيان اسلا‌م و امت اسلا‌مي، اهداف و مسووليت‌هاي امامت از ديد همه‌ي متكلمان اسلا‌مي (اعم از سني و شيعي) است.

حضرت زهرا (س) و حضرت مهدي(عج)

حضرت مهدي(عج) ادامه حضرت زهرا(س) و آيينه تمام نماي او است. اهداف حضرت مهدي(عج) اهداف حضرت فاطمه(س) و راه او، راه آن حضرت است.  حضرت مهدي(عج) از فرزندان فاطمه(س)به شمار مي رود. در روايت[1][1]، فاطمه(س) رحمت جهانيان خوانده شده است.

فاطمه(س) با نام مهدي(عج) شاد مي­شد و با ياد او خود را تسلّي مي­داد. بدون مهدي(عج) تحمل شهادت حسين(ع) بر فاطمه سنگين بود.

مهدويّت و موانع فرارو

با بررسي آيات قرآن و روايات، در مي‌يابيم هميشه فراروي پيامبران و مصلحان، موانعي جدي بوده است. قرآن و روايات، در جايگاه آينه‌اي براي خردورزان و اهل بصيرت، نمايانگر رفتارها و واكنش‌هاي اصناف مختلف مخالفان، در رويارويي و در مقابل، عملكرد انبيا و مصلحان به ويژه حضرت مهدي عليه السلام  است. در گذشته[1][1][1] از ميان موانع متعدد، كفار، منافقان، مفسدان و متكبران بررسي شد. در اين نوشتار، به بررسي دنياطلبي و دنيازدگان مي‌پردازيم.